ΝΤΕΡΕΚ ΓΟΥΟΛΚΟΤ (1930-2017)

 

Πέθανε, σε ηλικία 87 ετών ο νομπελίστας Ντέρεκ Γουόλκοτ, έπειτα από μακρoχρόνια ασθένεια.
Όπως μεταδίδουν τα τοπικά μέσα της St. Lucia στην Καραϊβική, όπου διέμενε, ο Walcott θεωρούνταν μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της χώρας.
Ο ποιητής Ντέρεκ Γουόλκοτ κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1992 και το βραβείο ποίησης TS Eliot το 2011 ενώ το 2006 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μεταξύ των έργων του διακρίνεται ο «Όμηρος» με αναφορές στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Πηγή: Πέθανε ο νομπελίστας Ντέρεκ Γουόλκοτ | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/325719/pethane-o-nompelistas-nterek-goyolkot#ixzz4bc0EUhbB

Ντέρεκ Γουόλκοτ: Σκοτεινός Αύγουστος

Μεταφράζει η Ασημίνα Ξηρογιάννη

Τόση πολλή βροχή, τόση πολλή ζωή
όπως ο φουσκωμένος ουρανός
αυτού του μαύρου Αυγούστου.
Η αδερφή μου, ο ήλιος,
κλωσά μέσα στο κίτρινο δωμάτιό της
και δεν λέει να βγει έξω.
Όλα πηγαίνουν κατά διαόλου:
τα βουνά φουμάρουν σαν βραστήρες
τα ποτάμια ξεχειλίζουν:
όμως εκείνη δεν θα σηκωθεί
να σταματήσει τη βροχή.
Είναι στο δωμάτιό της και χαιδεύει
παλιά πράγματα,
τα ποιήματά μου,
ξεφυλλίζοντας τo άλμπουμ της.
Aκόμα κι αν κεραυνός πέφτει
σαν μια συντριβή πιάτων από τον ουρανό,
αυτή δεν βγαίνει έξω.
Δεν ξέρεις πως σ’ αγαπώ, αλλά δεν έχω καμιά ελπίδα να ορίσω τη βροχή;
Ωστόσο, μαθαίνω αργά να αγαπώ τις σκοτεινές μέρες, τους λόφους που αχνίζουν
τον αέρα με τα κουνούπια που κουτσομπολεύουν
και να αργοπίνω το φάρμακο της πικρίας,
έτσι ώστε όταν αναδυθείς, αδερφή μου,
χωρίζοντας τις σταγονες της βροχής,
με το μέτωπό σου των λουλουδιών και τα μάτια της συγνώμης,
τίποτα δεν θα είναι όπως ήταν,
αλλά θα είναι αληθινό
(βλέπεις, δεν θα με αφήνουν να αγαπώ όπως θέλω)
γιατί, αδερφή μου,
τότε
θα έχω μάθει να αγαπώ τις μαύρες μέρες όπως τις φωτεινές.
Τη μαύρη βροχή, τους λευκούς λόφους,
ενώ κάποτε
αγαπούσα μόνο την ευτυχία μου και σένα.

 (Πρώτη δημοσίευση Περιοδικό Βακχικόν ,τεύχος 33)