Πληροφορήθηκα ότι τις εκδόσεις Miel des anges …τις συναντά κανείς τώρα και στην Ελβετία !Η εικόνα είναι από το βιβιοπωλείο Ex Nihilo που βρίσκεται στη Λοζάννη της Ελβετίας.(Constantin Cavàfis, Tous les poèmes

Andrèas Embirìkos, Oktàna

Andrèas Embirìkos, Ce jour d’hui comme hier et demain

Nìkos Karoùzos, Poèmes dans l’obscurité

Yòrgos Markòpoulos, Chasseur caché

Pavlìna Pamboùdi, Objets précieux

Manòlis Pratikàkis, L’arche

Nàssos Vayenas, L’ordre parfait

Asimìna Xiroyànni, Mon époque, c’est la poésie

Yòrgos Christodoulìdis, Zones sinistrées

Vassìlis Faïtas, L’alchimiste du chaos

Pàmbos Kouzàlis, Presque

Vàkis Loïzìdis, La bonne question

 

Advertisements

Τίποτα δεν χρειάζεται – του Ρέιμοντ Κάρβερ

Κολάζ Ασημίνα Ξηρογιάννη
 

Μετάφραση Ασημίνα Ξηρογιάννη

Βλέπω μια άδεια θέση στο τραπέζι.
Ποιανού είναι; Ποιανού άλλου; Ποιον κοροϊδεύω;
H βάρκα περιμένει. Δεν χρειάζονται κουπιά
ή καλός άνεμος. Έχω αφήσει το κλειδί
στο ίδιο μέρος. Ξέρεις πού.
Να με θυμάσαι. Να θυμάσαι και όσα κάναμε μαζί.
Τώρα, κράτα με σφιχτά. Αυτό είναι. Φίλησέ με
δυνατά στα χείλη. Εκεί.
Τώρα άσε με να φύγω, πολυαγαπημένη μου.
Άσε με να φύγω.
Δεν θα συναντηθούμε ξανά σε τούτη τη ζωή,
γι’ αυτό δώσε μου τώρα το φιλί του αποχαιρετισμού. Εδώ.
Φίλησέ με πάλι.
Ακόμα μια φορά. Εδώ.
Φτάνει!
Τώρα, λατρεμένη μου, άσε με να φύγω.
Ήγγικεν η ώρα.

[Πρώτη δημοσίευση της μετάφρασης στο ηλεκτρονικό Φρέαρ,στις 22 Φεβρουαρίου 2017]

ΝΤΕΡΕΚ ΓΟΥΟΛΚΟΤ (1930-2017)

 

Πέθανε, σε ηλικία 87 ετών ο νομπελίστας Ντέρεκ Γουόλκοτ, έπειτα από μακρoχρόνια ασθένεια.
Όπως μεταδίδουν τα τοπικά μέσα της St. Lucia στην Καραϊβική, όπου διέμενε, ο Walcott θεωρούνταν μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της χώρας.
Ο ποιητής Ντέρεκ Γουόλκοτ κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1992 και το βραβείο ποίησης TS Eliot το 2011 ενώ το 2006 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μεταξύ των έργων του διακρίνεται ο «Όμηρος» με αναφορές στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Πηγή: Πέθανε ο νομπελίστας Ντέρεκ Γουόλκοτ | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/325719/pethane-o-nompelistas-nterek-goyolkot#ixzz4bc0EUhbB

Ντέρεκ Γουόλκοτ: Σκοτεινός Αύγουστος

Μεταφράζει η Ασημίνα Ξηρογιάννη

Τόση πολλή βροχή, τόση πολλή ζωή
όπως ο φουσκωμένος ουρανός
αυτού του μαύρου Αυγούστου.
Η αδερφή μου, ο ήλιος,
κλωσά μέσα στο κίτρινο δωμάτιό της
και δεν λέει να βγει έξω.
Όλα πηγαίνουν κατά διαόλου:
τα βουνά φουμάρουν σαν βραστήρες
τα ποτάμια ξεχειλίζουν:
όμως εκείνη δεν θα σηκωθεί
να σταματήσει τη βροχή.
Είναι στο δωμάτιό της και χαιδεύει
παλιά πράγματα,
τα ποιήματά μου,
ξεφυλλίζοντας τo άλμπουμ της.
Aκόμα κι αν κεραυνός πέφτει
σαν μια συντριβή πιάτων από τον ουρανό,
αυτή δεν βγαίνει έξω.
Δεν ξέρεις πως σ’ αγαπώ, αλλά δεν έχω καμιά ελπίδα να ορίσω τη βροχή;
Ωστόσο, μαθαίνω αργά να αγαπώ τις σκοτεινές μέρες, τους λόφους που αχνίζουν
τον αέρα με τα κουνούπια που κουτσομπολεύουν
και να αργοπίνω το φάρμακο της πικρίας,
έτσι ώστε όταν αναδυθείς, αδερφή μου,
χωρίζοντας τις σταγονες της βροχής,
με το μέτωπό σου των λουλουδιών και τα μάτια της συγνώμης,
τίποτα δεν θα είναι όπως ήταν,
αλλά θα είναι αληθινό
(βλέπεις, δεν θα με αφήνουν να αγαπώ όπως θέλω)
γιατί, αδερφή μου,
τότε
θα έχω μάθει να αγαπώ τις μαύρες μέρες όπως τις φωτεινές.
Τη μαύρη βροχή, τους λευκούς λόφους,
ενώ κάποτε
αγαπούσα μόνο την ευτυχία μου και σένα.

 (Πρώτη δημοσίευση Περιοδικό Βακχικόν ,τεύχος 33)